25 Mart 2009

kayip sozcukler

Hepimiz bir sene daha yaklastik olume... Bir sene daha.. Senin uyanamadigin butun sabahlara uyanan butun bu insanlar, ben dahil, bir sene daha yakiniz artik.. Ebedi uykuya.. Son yolculugumuza.. Sonsuz seyahate.. Ölmeye...

Senin aci cekmeden gectigin yoldan, kimbilir ne acilar cekerek gecmeye hem de...

Bir sene daha yakiniz...

Bir daha gunesi gormemeye, ruzgari hissetmemeye... Denizin kokusu, agaclarin yesili, baharin gelisi, sonbaharin turuncusu, kisin sogugu, yazin kavurucu sicagi, gecenin sessizligi, suyun durulugu, dalgalarin sesi, gokyuzunun yildizlari.. Geride kalan herkes.. Bir yil daha yakiniz sana..

Sana yapilmis bir haksizlik bu. Biz suyun ustunde, bulutlarin altinda. Biz nefes alip verirken ve hoyratca tuketirken hayati, sen en derinlerde, en yukarilarda.. Biz uyanikken ve goruyorken, duyuyorken ve konusuyorken, sen en derin uykularda...

Esitlenicez baba. Biliyorsun. Bu haksizlik boyle devam etmeyecek.

Dedim ya bir sene daha yakiniz artik olume.

Eninde sonunda biz de gidicez. Kesilecek nefesimiz, duracak kalbimiz, beynimiz oksijensiz kalacak. Ellerimiz hareketsiz. Kapaticaklar bizim de gozlerimizi. Beyaz bir kefene koyacaklar. Namazimiz olucak mi senin ki gibi kalabalik? Bizim de cemaati camiye sigmayan bir cenazemiz olacak mi? Cenaze arabasi tasiyacak bizi. Yerin yedi kat altina koyacaklar. Ustumuze toprak. Bir mezar tasi. En fazla uc nesil. Sonra kimse hatirlamayacak. Ama sen hep hatirlanacaksin. Hep bilecek birileri seni. Tutanaklarda, yazismalarda, dergilerde adin.. Senin icin bir derginin sayisini ayirdilar. Sana yazilar yazdilar. Soz ucar yazi kalir baba. 3 degil 13 nesil gecsin. Birileri hep bilecek seni. Ya bizi, ya digerlerimizi? Kim hatirlayacak bizi 3 kusak sonra...

Esitlenicez baba biliyorsun..
Eninde sonunda biz de gidicez.
Eninde sonunda..

Beklemek zor biliyorum..
Kac gun kaldi bilmiyorum..
Ama gelicez..
Sen bizi bekle...